Deken Fritsenstraat
 Deel 2
 

o.a. op deze pagina:...kunstschilder Louis...d'n aauwe meulen...postbesteller in kortebroek...chrisje van galen...
't krom voske...kaatje prop...
houten keten...'n knots van 'n bats...kerkhof voor ongedoopten...postbooi als babyoppas...afbraakfoto's molen duffhues...huisje ten halve...bizar ongeval...doorbraak krommenhoek-hondsberg...

  
Allereerst een prachtige foto van de Krommenhoek anno 1930. Links het huisje waar in die tijd de familie van Dorus en Marie Kappen-Maas woonde. In de vijftiger jaren kwamen Harrie van der Heijden en Antje de Kort hier te wonen. Het eerste huis rechts is nu Verfspecialist Langeraap. Daar pal achter het woonhuis van molenaar Pieter Duffhues. In het midden achter de lantaarnpaal woonde "Vader Janus" van der Pas en links daarvan het in de oorlog afgebrande boerderijtje van Piet van Wanrooy, die later naar de Striensestraat verhuisde.
                                                                         
Tot begin vijftiger jaren noemde men alles voorbij de bakkerij van Gred de Werd en caf Hasje van Dijk de Krommenhoek. In het verleden had deze straat meerdere namen. Het heette hier ooit  Kerkenhoek en Nieuwe Molenhoek. Na de omnummering in 1954 kreeg de straat, vanaf de Driesprong tot aan de Hondsberg de naam Deken Fritsenstraat. De aauw generatie zi nog altd Krommenhoek.

  
Foto begin zeventiger jaren van de kruising Deken Fritsenstraat-Smidstraat van Meeuwenstraat. Het oude caf
't Huukske is al afgebroken en vervangen door nieuwbouw. De mooie bakkerij van de Werd staat er nog. Op de voorgrond het huizenblokje van o.a. Sjef Voets. De Annenborch moet nog worden gebouwd en de molen (weliswaar zonder wieken) van Duffheusstaat er nog. De houten noodwoningen zijn al verdwenen.

Het eerste huis aan de rechterzijde van de straat, voorbij bakkerij van De Werd, is door Pieter Duffhues in 1932 gebouwd. In dat jaar stopte hij als molenaar. Bij de bevrijding was hier een commandopost van de geallieerden in gevestigd. Na de oorlog, Piet was inmiddels weduwnaar, woonde hij er met zijn dochter Betsie. Betsie was paranormaal begaafd en had een praktijk aan huis. Dagelijks kwamen hier tientallen pa-tinten uit heel Nederland en zelfs Belgie en Duitsland. Ook in Rusmolle werd veel gebruik gemaakt van de bijzondere gaven van Betsie Duffhues. Als iemand door ziekte of ongeval veel pijn had ging een familielid met 'n foto van de patint naar Betsie. Die overlas de foto en de pijn verminderde snel. (Voor een uitgebreid artikel over haar praktijk zie pagina Rusmollese minsen.

Betsie Duffhues

Het tweede huis was van aannemer Toon van Uden. Aanvankelijk gebouwd als enkele woning. Eind veertiger jaren bouwde Toon er in de lengte een muur doorheen. En zo ontstonden twee lange smalle woningen: een voor zoon Harrie, bekend voetballer van OJC, en zijn vrouw Cor Minkels, en een voor zoon Jan die getrouwd was met An Mutsaars. Bijna alle mannelijke leden van het gezin waren fervent duivenmelker.
Toon
van Uden bouwde voor zichzelf links van zijn oude woning een nieuwe onderkomen. De bouwwerf van firma van Uden lag achter het huis en is eind vijftiger jaren verdwenen. 

  
Familie van Uden. Vlnr. Staande: Jan, Frans, Kees, Harry, Piet. Zittend: The, Jos, vader Toon, Jo, moeder Marie Kusters, Marietje en Toon

 

      
De werf van aannemer Toon van Uden. Op de achtergrond de van Meeuwenstraat,  voorheen Nonnenpad.

Voorbij Toon van Uden bouwde de gemeente enkele jaren na de oorlog vier woningen. In het eerste woonde Louis van Amelsvoort. Louis was getrouwd met Kaatje de Veer (van Uden) een dochter van Hanneke de Veer uit de Dorpsstraat. Er kwamen zes kinderen, 3 jongens en 3 meisjes. Voordat zij deze woning kregen toegewezen woon-den zij in bij hun Ome Ties de Veer in de Garstlandweg. Louis was al vroeg zijn ouders kwijt en groeide op in verschillende kindertehuizen in Den Bosch. Hij werkte als bankwerker bij Philips in Eindhoven. Louis was een niet onverdienstelijk kunstschilder en maakte vele prenten van Rusmolle en omgeving. Verder schilderde hij mee aan de coulissen voor Muziek en Cabaret-gezelschap Levensvreugd. Dit gebeurde in de werkplaats van schildersbedrijf Piet van der Plas in de Weidestraat.
 
                     
                                                                    Kaatje en Louis van Amelsvoort

Naast hun in de tweede gemeentewoning zat de familie van Ieperen. Martien en Marietje van Ieperen-Hermans om precies te zijn. Martien groeide op bij Tinus van de Ven en zijn vrouw Johanna van den Hanenberg. Tinus kende iedereen in Rusmolles als Tinus van Kiskes. Marietje woonde in haar jeugd bij Bert en K van den Hanenberg. K bestierde een dranklokaal dat bekend stond als caf K d'n Haon dat later over ging naar Hasje van Dijk. Tinus van de Ven woonde in het zelfde pandje waarin het caf was gevestigd. Marietje en Martien waren dus pleeg- n buurkinderen en vonden elkaar ook in de liefde. Zij trouwden en namen in de veertiger jaren het caf van Ke d'n Haon over.
Enkele jaren later stopten zij er mee en kwam het caf in handen van Driekske van Berkel uit de Maliskamp. Later werd dit caf "t Huukske.

Martien en Marietje van Ieperen  

Th en Ciska van Pinxteren

Dan de derde gemeentewoning. Na de oplevering woonde hier het gezin van Th en Ciska van Pinxteren-Pennings. Th kende ze in 't durp als Th Pink. Hij werkte in de bakkerij annex caf en levensmiddelenwinkel van zijn vader Piet van Pinxteren. (Deze zaak werd in 1935 overgenomen door Gret de Werd). Th heeft daarna nog enige tijd in het bakkersvak gewerkt maar moest er vanwege een huidaandoening mee stoppen. 
Hij was daarna o.a. verkoper bij "Coppens  Koopcentrum" dat nu winkelcentrum Molenhoek-passage heet. In de jaren vijftig verhuisde het gezin van Pinxteren naar de Graafsebaan achter caf van Zuylen. Stieneke, een zuster van Th, kreeg het huis van haar broer toegewezen. Zij was getrouwd met Lenard Jacobus Meerge-naamd van de Zande en kregen  zes kinderen. Lenard werkte op de koffie-branderij van P. de Gruyter & Zn. in Den Bosch. Stieneke werkte voor haar huwelijk mee in de bakkerij van haar vader. Ze zag er niet tegenop om met een bakfiets vol brood dur de Rusmollese zandpdjes te ploegen om het brood bij de klanten te bezorgen.    

                                                  
                                                 Lenard en Stieneke van de Zande

      
 
Bakker en cafhouder Piet van Pinxteren in 1931. Zijn  bakkerij stond in de Krommenhoek en zou later worden overgenomen door Gret de Werd. Uiterst links Th van Pinxteren, 4e van links Stieneke.

Piet en Drika Vos-van Zoggel

Zij woonde in de vierde gemeente woning. Piet kwam oorspronkelijk uit de Maliskamp en Drika uit Berlicum.
Voordien woonden zij in het gedeelte van het pand van Piet van Lier waar Jo Coppens later zijn caftaria in begon. In zijn jonge jaren werkte Piet als broodbezorger bij bakker van Kessel in Den Bosch, waarvan we rechtsonder het bewijs zien. Na de oorlog zei hij het bakkersvak vaarwel en kwam in dienst bij grootgrutter P. de Gruyter & Zn in Den Bosch als medewerker op de snoepafdeling. Daar is hij tot zijn pensioen in 1972 gebleven. Piet was vele jaren muzikant bij harmonie St.Cecilia, eerst op de trom en later blies hij op een klarinet. Ad, de oudste zoon van Piet en Drika, begon in 1970  in 't Ven  cafetaria 't Vosje.

   
  1958. Familie Vos. Achter vlnr.: Ad-Thea-Dien-Ria-Trees.                      De jonge Piet als broodbezorger
  Midden: Pa Piet-Annie-Bets-Ma Drika. Voor: Ien-Peer-Rien.
 
Tot aan de oorlog was in de Krommenhoek, op de hoek van de huidige Lambertus straat /Dr. Andreggstraat,  een kerkhofje dat in de volksmond het Dooienhofke werd genoemd.. Merkwaardig was dat het zo ver van de Lambertuskerk af lag. Het werden mensen begraven die volgens de normen van toen niet op de katholieke begraafplaats bij de Lambertuskerk thuishoorden zoals zwervers en/of onbekenden waar de gemeente of parochie geen gegevens van had alsook baby's die stierven voordat ze gedoopt waren. Dat het midden jaren dertig  nog werd gebruik blijkt uit het verhaal dat Nelly Langeraap-Kusters mij vertelde.  Zij stond eens toen ze een jaar of zeven was door een raam van haar ouderlijk huis (nu verfwarenwinkel Langeraap) naar buiten te kijken en zag een personenauto stoppen. Op zich in die tijd al een bijzonderheid in de Krommenhoek. Haar moeder die de auto ook had zien komen vermoedde wat er ging gebeuren en verbood haar nog langer naar buiten te kijken. Maar zij deed het stiekem toch. Ze aanschouwde een luguber tafereel, zeker voor een jong meisje. Er stapte een man uit de auto die uit de kofferbak een doodskistje haalde en dat op zijn nek naar het veldje bracht. Vervolgens ging hij terug naar zijn auto, pakte een schop en heeft het (zijn?) kind daar begraven. Wat moet dat frusterend zijn geweest als je dat moederziel alleen en zonder hulp of belangstellenden moest doen. Nu kijk je daar anders tegen aan en kun je niet goed begrijpen dat kinderen die dood werden geboren of overleden voor ze gedoopt konden worden daar als menselijk afval werden gedumpd. Wat moet dat voor de ouders toch een zware gang zijn geweest.
Het kerkhof moet vele jaren in gebruik geweest. Dat blijkt uit het feit dat spelende jongens op gezette tijden daar oude beenderen, ook van volwassenen, opgroeven. Piet Kusters vertelde mij dat ze eens enkele doodshoofden hadden opgegraven, deze op stokken hadden gespiesd en er brandende kaarsjes in hadden gezet.


 
 
                       Deze tweekapper is in 1922 gebouwd door Harrie Kusters en Driekske van de Vliert.
 

Harrie Kusters en zijn vrouw Martha Ka
ppen en een jonge Harrie als militair

Harrie Kusters ging zelf in het rechtse huis wonen. Hij was van huis uit unne'n chte Krommenhoeker, trouwde met Martha Kappen uit Nuland en heeft zijn hele leven als metselaar in de bouw gewerkt. Vele jaren is hij bij het onderhoud van de Lambertuskerk betrokken geweest. Hij is zelfs in de kerk eens van de steiger gevallen. Dit is gelukkig redelijk goed afgelopen. In het gezin Kusters kwamen 8 kinderen, 6 zes jongens en twee meisjes.
Hun dochter Nelly trouwde met Sjef Langeraap, zoon van een zadelmaker uit Berlicum. Het jonge paar ging in een bijgebouwtje achter het huis wonen. Sjef werkte bij verffabriek Limbra in Den Bosch. Om wat bij te verdienen mocht hij van zijn baas   thuis verfwaren  verkopen. Hij deed dat vanuit een schuurtje achter het huis. Het bleek goeie handel want de verkoop groeide snel, niet in de laatste plaats door de vele adviezen van Sjef.
Hij behaalde in de avonduren bij de misters Ceelen en Rasenberg op de St.Josephschool een Midden-standsdiploma waarna hij in de jaren zestig een verfwinkel aan huis opende. Met een neus voor wat de klanten nodig hadden, samen met deskundig advies, leerde hij veul Rusmollenaren zelf schilderen. De zaak wordt nu door de kinderen van Sjef en Nelly voortgezet en is inmiddels uitgebreid tot twee winkels: De oorspronkelijke winkel heet nu Langeraap Verf en Wand en
de andere is Decohome Langeraap aan de Oude Baan.
In het linker gedeelte van het dubbele huis woonde Driek van de Vliert, die getrouwd was met Sienna Kusters. Driek werkte oorspronkelijk met zijn zwager Harrie  in de bouw. Dat zag hij op een gegeven moment niet meer zo zitten en is bij koffiebranderij De Drie Mollen in den Bosch gaan werken waar hij tot zijn pensioen in dienst is geweest. In het gezin van Driek en Sienna kwamen 7 meisjes en 2 jongens. Twee dochters, Joke en Bertha, werden  wereldberoemd in Rusmolle als artiesten bij de Rusmollese Revue. Zoon Jan is altijd in het ouderlijk huis blijven wonen.

Driek van de Vliert en Sienna Kusters

Vervolgens de "meulen van d'n Duf" zoals die in Rusmolle werd genoemd. Gebouwd in 1902. Of eigenlijk zouden we moeten zeggen opgebouwd. De molen stond in de Friese plaats Drachten. Pieter Duffhues, die oorspronkelijk uit Veghel kwam, had in de Krommenhoek een huis met een stuk grond gekocht. Hij durfde het aan om deze molen te kopen, af te breken, als bouwpakket naar de Rusmolle te brengen. en bij zijn huis  in de Krommenhoek weer op te bouwen. Pieter, was getrouwd met Doortje Laheij uit Kerkdriel. In 1932 ging het echtpaar  "op rust" en bouwde in de Krommenhoek naast bakker Gret de Werd een nieuwe woning.

Jo en Cato Duffhues als jong echtpaar en op latere leeftijd

In datzelfde jaar huwde hun oudste zoon Jo met Cato de Werd, (een zuster van bakker Gret der Werd). Jo volgde zijn vader op en was daarmee de tweede generatie Duffhues op de molen. Het jonge paar bleef bij de molen wonen. Zij kregen 9 kinderen waarvan 2 op zeer jonge leeftijd  stierven. In 1946 moest Jo vanwege TBC opgenomen worden in het sanatorium te Son, waar hij meer als een jaar verbleef. Gelukkig kon de molen met behulp van buren en vrienden letterlijk draaiende worden gehouden. Een van hen was Harrie van der Heijden die als boerenknecht op de boerderij van Jan van Uden in het Sprokkelbosch werkte. Harrie was daar niet alleen actief als vervangend molenaar maar ook in de liefde. Antje de Cort, vele jaren vaste hulp in het grote gezin van Jo en Cato Duffhues, stond erg in zijn belangstelling. Ze zijn dan ook getrouwd en gingen tegenover de molen wonen waar Harrie, inmiddels weduwnaar, nog woont. Jo is nooit meer de oude geworden en overleed in 1963. Zijn oudste zoon Wim werd de derde generatie Duffhues op de molen en tevens de laatste. Vanwege de slechte staat werden in 1961 de wieken van de molen gehaald. In 1976 is de romp van de molen gesloopt. Alleen het onderste stenen gedeelte uit 1934, bleef staan. In 1995 werd Wim ernstig ziek en overleed in 1996. Hij was niet getrouwd en er waren geen opvolgers. Het bedrijf hield op te bestaan. Het onderste gedeelte van de molen is nu in gebruik als woning.  
Zie ook pagina de meulen van Duffhues op deze site

                                         Opa Pieter Duffhues en zijn kleinzoon Wim.


 
Kerstmis 1954 familie Duffhues. vlnr: Thea-Tante Betsie-Maria-Felix-Pa Jo-Liesbeth-Piet-Opa Pieter-Ma Cato-Fred-en Wim.

 
                                                             De molen  voor en na de zestiger jaren.

                  

                 
                                                                                
                                                                               1976: De afbraak

    
  Woonhuis van de familie van Liempt in 1970. Nu helemaal    Huis en molen van Duffhues in de vijftiger jaren.
  vernieuwd en bewoond door Hennie en Sjaan van de              De twee huizen op deze foto's stonden ooit naast
  Wassenberg-van Liempt
.                                                          elkaar. Nu ligt er de Pastoor Coolenstraat tussen.

Het volgende huis is een voormalige boerderij die
in 1903 door aannemer Steenbergen werd gebouwd. In de dertiger jaren woonde daar weduwnaar Bert Verstegen. Zijn dochter Jaantje was gehuwd met postbooi Toontje van Liempt en woonden met hun dochter Annie bij Bert in. Jaantje overleed zeer jong en Toon hertrouwde met Ida van Bakel uit Heesch. Ida werkte als huishoudster bij de "vier umkes van Lokven" in boerderij het Meeuwennest in de Kattenbosstraat. Zij kregen 2 kinderen: Sjaan en Bert.
Toon begon in 1927, in korte broek voor 28 cent per uur, als leerling besteller bij de posterijen. Hij ontwikkelde een formidabel geheugen en kende alle adressen van Rusmolle ut zunne kop. Een postbode in die tijd maakte van alles mee en was eigenlijk een soort lopend postkantoor. De mensen woonden erg verspreid, ver van het dorpscentrum en hadden niet veel tijd om naar het postkantoor te gaan. Ze gaven hun brieven en pakjes aan d'n booi mee zodat deze op de terugweg naar het postkantoor bijna net zoveel bij zich had als op de heenweg. Vaak werd hem werd gevraagd om boodschappen over te brengen of geld dat voor anderen bestemd was en niks met de post te maken had mee te nemen om ergens af te geven. Formulieren in vullen was ook een vaste klus. Tevens fungeerden ze als een soort lopende krant want ze wisten natuurlijk alles nieuwtjes in het dorp.
Toon kwam eens op een afgelegen huis wor 'n bietje paniek
waar. De moeder moest plotseling even weg maar had geen oppas voor haar zoontje. De oplossing voor haar was Toontje de postbooi  die net binnen kwam. Voor dat hij nee kon zeggen zat hij mi d klijn menneke in z'n rm. Moeier peerde er uit en Toontje heeft noodge-dwongen bijna 'n uur met het ventje zitten spelen voordat ze terugkwam. Veertig jaar later in 1967 moest hij vanwege gezondheidsproblemen af-scheid nemen van "zijn" post. Na z'n pensionering hield hij zich bezig met het fokken van diverse hondenrassen en houden van duiven.

De Deken Fritsenstraat uit 1972. Het boerderijtje rechts is van Toon van Liempt.

 
         
             
  
       
     Toon van Liempt          Ida van Liempt-van Bakel     Toon als jonge postbooi                     Toon ziet Abraham

                                                              
Twee karakteristieke foto's van Chrisje van Galen zoals ieder-een hem kende.

Voorbij van Liempt stond en staat nog een klein huisje een eindje van de weg af. Net voor de oorlog woonde daar drie ongetrouwde kinderen van Galen, de broers Chrisje en Jonnes en hun zuster Mieke. Toen Mieke in 1939 met Jan Pennings alias Jan den Dekker trouwde zijn haar broers ook uit dit huis vertrokken. Jonnes ging naar zijn zuster Marie op Brugge en Chrisje vond onderdak bij de nonnen in het toenmalige Rusmollese Oude Mannenhuis. Christje, of liever op z'n Rusmolles Kriesje, stond in Rusmolle bekend als de immer vriendelijke sigarenrokende onderhoudsman van het kerkhof bij de Lambertuskerk. Hij onderhield dit of het zijn eigen tuin was. Alle afval van het kerkhof begroef hij op het slagveldje, het tegenwoordige parkeerterrein voor de Vreeburgpassage. Hij was een fervent lid van het gilde en altijd van de partij bij de gilde activiteiten. Als schutter stelde hij niet zo veel voor. Dat leidde nog wel eens tot plagerijtjes. Als hij bij wedstrijden aan de beurt was om te schieten hielden anderen het geweer voor hem vast, niet in de laatste plaats omdat hij zo klein was en er anders niet bij kon. Hij hoefde alleen maar de trekker over te halen wat hij altijd met z'n ogen dicht deed. Onder groot enthousiasme riep hij dan dat het schot raak was en men liet dat maar zo. Chrisje verhuisde in de zestiger jaren naar een bejaardenhuisje in Den Dungen maar keerde in de zeventiger jaren weer terug naar Rusmolle als een van de eerste bewoners van De Annenborch. Hij woonde daar tot zijn dood in 1979 en is op zijn geliefde kerkhof bij zijn broer Jonnes begraven.

Jonnes van Galen.                              Mieke van Galen. Zij trouwde
                                                          met Jan Pennings (den Dekker)

Nadat de van Galens in 1939 het ouderlijk huisje hadden verlaten kwam het net getrouwde paar Jos Schippers en Martha Hoedemakers daar te wonen. In het gezin Schippers werden 4 meisjes en 2 jongens geboren. Mijn broer Toon is getrouwd met hun dochter Jaqueline. In 1956 heeft Jos een nieuw huis gebouwd in de Pastoor Hordijkstraat op de plaats waar voorheen de (afgebrandde) boerderij van Piet van Wanrooy stond. 
Na de familie Schippers kwamen Adriaan Maas en zijn vrouw Nelly van Nuland, een dochter van Klaas van Nuland uit de Kattenbosstraat in dit huis, en zij wonen er nog steeds.

Het gezin van Marinus Vos.
Achter vlnr: vader Marinus-moeder Drika-Cor-Marie
Voor: Jos-Dorus-Marinus

Dan staat er een oud huis met het front naar de weg. Dit was oor-spronkelijk het huis van Marinus Vos, bijgenaamd "t Krom Voske", die getrouwd was met Drika van Creij. Hij had daar een levens-middelenwinkel en caf. Caf was eigenlijk wel een groot woord. Het was niet meer dan een tafel en enkele stoelen in de winkel waar flesjes bier werden verkocht. Maar het was er niet minder gezellig om. Vooral in de weekenden kon het er behoorlijk krullen. Als de bouwvak-kers en polderwerkers uit de Krommenhoek in het winkeltje door de alcohol 'n bietje op stoom kwamen viet 't Krom Voske, of een van zijn muzikale zonen de monnika en spulde er op los. De stemming steeg dan net zo snel als de omzet. Marinus maakte wel eens samen met zijn zoon Dorus muziek op de Rusmollese kermis.  Dorus speelde op de monnika en zijn vader sloeg de maat met een stok waaraan een rinkelbom was bevestigd. Toen Drika eind dertiger jaren overleed sloot Marinus Vos zijn winkeltje. Zoon Piet trouwde met Dina Hoedemakers en zij trokken bij hem in. De oude winkelruimte werd verhuurd als woning waarin o.a. Wend en Sientje Schippers en Wim Voets bijgenaamd de Spin hebben gewoond. De laatste bewoonster was Kaatje van den Burgt, de (schoon)moeder van Piet en Dina. Kaatje was in Rusmolle beter bekend als Kaatje Prop. Piet Vos werkte als chauffeur bij van Gend en Loos en was jarenlang hoofdvendelier van het St.Catharinagilde. Tientallen jaren ging hij met vliegend vaandel bij de guld voorop en bracht bij officile gelegenheden de vendelgroet aan                         Kaatje Prop  
geestelijke en wereldlijke overheden.
In 1971 is hij op 62 jarige leeftijd aan een hartaanval overleden. Een lange stoet gildebroeders waren van heinde en verre gekomen en trok door het dorp om hem de laatste eer te bewijzen en  naar zijn laatste rustplaats bij de Lambertuskerk te begeleiden. Dit maakte op zijn zoon Rien, die toen tamboer van het gilde was, zo'n grote indruk dat hij beloofde het gildevaandel van zijn vader over te nemen en zijn hele leven te dragen. Rien is nu nog steeds hoofdvendelier van het St.Catharina-St.Jorisgilde.


Piet en Dina Vos - H
oedemakers
     

   
                    Piet Vos in actie voor villa de Driesprong, de ambtswoning van Burgemeester von Heijden.
 
   

1951. Een mooi beeld van het einde van de Deken Fritsenstraat toen het nog Krommenhoek heette. Te zien is het huis van Piet en Dina Vos. Op de voorgrond werd enkele jaren later het huis van Ties en Dieneke Raaymakers gebouwd. Hier begon ook het zandpdje door de aauw Krommenhoek naar het Sprokkelbosch.

Tot zo ver de rechterzijde van de straat en over naar de linker zijde, te beginnen na caf
" 't Huukske" nu Grieks restaurant. 

              
Het begin van de aauw en de neije Krommenhoek. De situatie rond 1950 met caf Hasje van Dijk en daarachter het boerderijtje van Driek Voets. De andere prent is uit 1970. Het woonblok van o.a. Sjef Voets is links nog te zien en zou spoedig worden afgebroken. Caf Hasje van Dijk is inmiddels verdwenen en vervangen door caf en caftaria 't Huukske. (Later kwam hierin een Grieks restaurant).

                   
Vanuit het raam bekijkt Mie Voets een winterse Krommenhoek.                                    Driek Voets

In eerste huis in de Deken Fritsenstraat na caf 't Huukske woonde vr de oorlog Willem van Hoof. Willem en zijn vrouw maakten peperkoeken in allerlei maten en modellen. Zij stonden met deze koeken op markten en kermissen. Als extra attractie kon je bij hun peperkoek happen en peperkoek slaan. Voor peperkoek slaan werden grote ronde peperkoeken ge(mis)bruikt.
Hun zoon Marinus begon na de oorlog aan de Bruggensestraat een handel in sloopmaterialen. Deze zaak is  uitgegroeid tot de Hout en Bouwmaterialenhandel van Hoof en nog steeds aan de Bruggensestraat gevestigd. Dochter Mie trouwde met bouwvakker Driek Voets en bleef in het ouderlijk huis wonen. Begin vijftiger jaren is het boerderijtje afgebroken en hebben Driek en Mie er een nieuw onderkomen gebouwd.
Ik herinner me met bewondering Driek als degene die samen met enkele van zijn zonen de bouwput van ons nieuwe huis in de Raadhuisstraat in 1955 hebben uitgegraven. Niet met een graafmachine maar met de schop.  Ook de steigers voor ons nieuwe huis werden door Driek en zonen gebouwd. Die moesten toen nog met touwen aan elkaar worden geknoopt. Driek overleed in 1957. Hij werd slechts 47 jaar.

  
Dit schilderij van het oude boerderijtje van Driek en Mie Voets is vlak na de oorlog gemaakt door hun over buur-man Louis van Amelsfoort.

   
1935. De foto is genomen vanaf (nu) caftaria de Goedzak aan de Rodenborchweg richting de molen van Duffhues. Het geeft een prachtig beeld van de oude Krommenhoek. Rechts een stukje van het huis van Willem van Hoof. Het boerderijtje in het midden was van Jan Pennings(den Dekker). In het huisje linkse woonde Dorus en Marie Kappen. Tussen de molen en het boerderijtje van Jan Pennings is het huis van Harrie Kusters te zien waar thans Verfspecialist Langeraap is.
 
Jan Pennings woonde in het huis midden op de foto hierboven. Hij was getrouwd met Mieke van Galen. Jan had als bijnaam 'd'n dekker' omdat hij als dakdekker of strodekker in heel de omgeving daken van boerderijen en schuren vernieuwde. In de vijftiger jaren is dit huis afgebroken en vervangen door nieuwbouw. 

Enige jaren later heeft Kien van Rosmalen naast Jan Pennings gebouwd. Kien was getrouwd met Martha, een dochter van Jan den Dekker. Kien had als bijnaam 'de Weuw'. Hij was befaamd keeper van OJC. Ge kwaamt 'r nie hndig langs. In die tijd ging ik dikwijls naar OJC kijken, die op een veld aan Nieuwendijk speelde. Ik kan me nog herinneren dat Kien eens driest zijn doel uitstormde en werd geremd door een been van de tegenstander. Beenbreuk! Op een houten ladder is hij van het voetbalveld afgevoerd. Ook herinner ik mij dat bij een gevaarlijke doorbraak van de tegenpartij Kien geweldige uithaalde om de bal weg te trappen. De aanvaller had dezelfde intentie. Het gevolg was een even geweldige knal die bal in tween spleet. Dat wilde heel wat zeggen over de kracht van de trap want de leren ballen in die tijd ware niet kapot te krijgen.

            Het jonge echtpaar Harrie en Antje van der Heijden-de Cort

Naast Kien de Weuw stond, en staat nog, een van de oudste woningen uit de Krommenhoek. In de twintiger jaren woonde daar de familie van Dam en in de jaren dertig Dorus en Marie Kappen-Maas. Dorus en Marie verhuisden in 1939 naar de Dorpsstraat. Na hun woonden daar o.a. Louis en Kaatje van Amelsfoort- van Uden, Dorus en Betje Kerkhof-van Lokven en Antoon Kerkhof-Mien van Alebeek. In 1955 kwamen Harrie van der Heijden en Antje de Cort daar te wonen.  Harrie kwam uit Heesch en werd in 1933 door zijn ouders verhuurd als boerenknechtje bij de man met de mooiste snor van Rusmolle: Driek van Herpen op de Brgt. Driek was stratenmaker en  boerde er wat bij. Een viertal koeien, enkele varkens en wat kalveren bevolkten de boerderij. Het gezin van Herpen breidde zich ook steeds uit en Driek en zijn vrouw Drika van Nuland konden het allemaal niet meer bijbenen. Daarom werd Harrieke als 15 jarige hulp binnen gehaald. Letterlijk want hij woonde ook bij de familie van Herpen in.
Eind dertiger jaren brandde de boerderij af en Harrie was zijn werk kwijt. Hij ging als boerenknecht naar Jan van Uden in het Sprokkelbosch waar hij 5 jaar bleef. In die tijd leerde hij zijn vrouw Antje de Cort kennen die bij  molenaar Jo Duffhues in huis werkte. Zij trouwde in 1951 en gingen op het Heeseind wonen. Na vier jaar kwamen zij in het huisje tegenover de molen waar Harrie nu nog woont. Harrie sloot zijn werkzaam leven via grootgrutter P. de Gruyter & Zn en veevoeder-fabriek Koudijs af.
Antje de Cort en Cato Duffhues

Voorbij Harrie van der Heijden werden niet lang na de oorlog twee blokken houten noodwoningen gebouwd. Geheel volgens de bouwpakketmethode in enkele dagen op een fundering van wat losse stenen in elkaar gezet. Eerst een blok van vier en daarnaast een blok van drie met iets grotere woningen.

       
        De noodwoningen die van 1951 tot 1967 in de Krommenhoek gestaan hebben van twee kanten bekeken.

          
   De Deken Fritsenstraat 1959. Links het huis van             Een winters plaatje uit de vijftiger jaren voor de 
   aannemer Toon van Uden.                                                  noodwoningen. De kinderen zijn
vlnr: Ria, Thea, Piet
                                                                                                 en Felix Duffhues

Het is bijna niet te doen om iedereen te achterhalen die in de keten heeft gewoond. Enkelen  hebben er jaren gezeten, sommigen enkele maanden en er zijn gezinnen die zelfs van de ene keet naar de andere zijn verhuisd. Dat kwam omdat de woningen in de blok van vier iets kleiner waren dan in de blok van drie. Ik vermeld de namen in volgorde gezien vanaf het Rusmollese centrum.


  De eerste blok: Eerste keet, Gredje en Anneke Verhallen, die enkele jaren
   later naar een  grotere woning in de blok van drie zouden verhuizen.

   Na de familie Verhallen Jo'de Joris' van der Donk en An Langens.
   Daarna Jan van der Ven.

 Jo van der Donk en An Langens
 

  In de tweede keet vanaf de eerste dag Frans Meurs en Mien van den Heuvel
  die er tot aan de afbraak hebben gewoond.

  Voorbij de familie Meurs in de derde keet eerst Piet Hendriks en Cis Krol.
  (Ook zij  zijn later verhuisd naar een grotere keet in de blok van drie).
  Na Piet en Cis kwam er Han Hartogs.

Cis Krol en Piet Hendriks


De eerste bewoners van de vierde keet waren Nardje van Nuland en Netje Schippers. Na hun Jan de Kees en An Verboord en vervolgens Gijsje Legierse en Zus van Aggelen.

Dan de 2e blok van drie noodwoningen:
De eerste bewoners van deze eerste keet waren Jan Pennings (d'n dekker) en Mieke van Galen. Zij woonden daar enige tijd totdat elders in de Krommenhoek hun nieuwe huis klaar was.
Na hun Gredje en Anneke Verhallen die vanuit een van de andere keten kwamen (omdat deze groter was).
Daarna zaten daar o.a. Jo van Alebeek en Bet Verboord.
 
In de tweede woonde Oma Spierings en haar dochter Maria die met Has van der Doelen was getrouwd.  Has en Maria hebben er maar even gewoond. Zij verhuisden al vrij snel naar een van de twee dubbele woonblokjes iets verderop in de Deken Fritsenstraat.

In de derde noodwoning Gredje Westerlaken. Bijna iedereen kende hem onder de naam Gredje Clement. Hij was getrouwd met Hanneke Zwanenberg uit Berlicum. Er waren vijf dochters in dit gezin. Na en paar jaar bouwde zij aan de Nieuwendijk een nieuwe  woning.

         
         Familie van Rooij. Staande vlnr.: An, Marie, Bert, Henk. Zittend: Gerrit, vader Tinus van Rooij,
         moeder Dien Vorstenbosch , Jo
.

Tinus van Rooij, beter bekend als de Ridder, en Dien Vorstenbosch, beter bekend als Dien Pk, kwamen in de leeggekomen keet. Toen die op hun beurt vertrokken kwamen daar danstentenverhuurder Jo Steenbakkers en zijn vrouw Jaan van den Akker die er tot de afbraak in 1967 woonden. Zij verhuisde toen naar de Brgt.
 
De lijst van bewoners is zeker niet compleet. Mocht U nog namen en/of andere aanvullingen of veranderingen willen doorgeven dan graag hier klikken. Ook foto's zijn van harte welkom.
Alvast bedankt.


   

1959. D'r wier gedorst b Bert Coppens. Op de voorgrond de Schoolstraat. Op de achtergrond de Deken Fritsen-straat. De meulen van Duffhues heeft z'n wieken nog. Op de open plek kwam later verzorgingshuis De Annenborch.

    
                        1973. De Annenborch is reeds geopend.  De tuinen moeten nog worden aangelegd.

Voorbij De Annenborch twee dubbele woningen die in 1933 zijn gebouwd door Jan Coppens. Jan had een boerderij elders in de Krommenhoek die is afgebroken om plaats te maken voor De Annenborch.
De bewoners  na de oorlog, van links naar rechts:

--1e woning:
  Cub en Riek van Deursen-van Hoof
  Eef en Fien van Pinxteren-Swanenberg

--2e woning:
  Oma Spierings, Has en Maria van der Doelen-Spierings 
  Riek en Jos van den Burgt-van Pinxteren

--3e woning:
  Piet (Piet Pap) en Anna van Nuland-Heesbeen
  Henk en An van Pinxteren-van den Burgt

--4e woning:
   familie Ieske Schippers
   Bijs (de Koen) en Sjaan Hartogs
   Wim en Ellie van der Plas-Versteijnen

Mocht iemand aanvullingen of wijzigingen hebben graag een mailtje. Alvast bedankt

Na deze twee pandjes stond een huis dwars op de weg. Dit was door Janus van der Pas, in Rusmolle Vader Janus genoemd, daar gebouwd Hij bouwde dit huis op de plaats van zijn vorige woning die in de dertiger jaren door brand werd verwoest. Janus was getrouwd met Marie van der Heijden. Na hun bleef zoon Jos, getrouwd met Marietje van Erp, daar wonen.  Marietje overleed heel jong en Jos hertrouwde met Dien Diks. Bij het huis van van der Pas hield de Deken Fritsenstraat op. Pas eind jaren vijftig kwam er een doorbraak naar de Hondsberg.

 
De situatie in 1960 net voorbij De Annenborch. Links de twee woonblokjes van Jan Coppens. Dan dwars op de weg Jos van der Pas. Daarachter het huisje van Mieke van der Leest- Hoedemakers. Op de voorgrond nog een stukje van het huis van Toontje van Liempd. Rechts woonde de familie van Gaalen en dan Piet en Dina Vos. Daarachter het in aanbouw zijnde huis van Ties Raaymakers en Dieneke Vorstenbosch. 

Bert Verhoeven

De Deken Fritsenstraat hield, tot in de vijftiger jaren bij Janus van de Pas op. Daar ging een klein zandwegske naar rechts en slingerde zich in allerlei bochten naar de Hondsberg en het Sprokkelbosch. Tot in de oorlog stond daar, rechts van het huis van Janus van der Pas, een zeer oud huisje uit 1800. Hierin woonde Bert Verhoeven en Dina Brioul die dit stulpje in 1912 van de fam. Andregg kochten voor de somma van F.12,- inclusief de 334 vierkante meter grond. De acten hiervan staan elders op deze site. klik hier
Bert en Dina hadden inwoning van hun dochter Han en haar man Herman Vorstenbosch. Herman hiette op z'n Rusmolles Hmke Pk en was unne'n echte Maliskamper. Aan het einde van de oorlog is dit huisje door de Duitsers verwoest. De families Verhoeven en Vorstenbosch kregen voor enige jaren onderdak in een boerderijtje dat achter de molen van Duffhues stond en waar later o.a de Leeuw en van der Sluis in woonden. In 1950 verhuisde Hmke en Han met hun vier kinderen naar het voormalige huis van Hannes Versteijnen elders in de Krommenhoek.

Janus van der Leest en Mieke Hoedemakers

Net voorbij Jos van der Pas stond een dubbel woonblokje dat alleen via een zandpdje om het huis van Jos bereikbaar was. Dit huisje werd begin 1900 als boerderij gebouwd door de vader van Harrie Kusters. In 1930 zijn er twee woningen van gemaakt. In het eerste gedeelte woonde na de oorlog Janus van den Burgt (Janus de Moor) en Marie Rombouts. Toen deze vertrokken kwamen daar Jan Beems (d'n Bims) en zijn vrouw Dien van Rosmalen.
In het tweede gedeelte woonde al vanaf de dertiger jaren Mieke van der Leest-Hoedemakers, Mieke Hoed vur Rusmollenaren. Zij werd al op zeer jonge leeftijd weduwe nadat haar man Janus op 24e jarige leeftijd aan hersenvliesontsteking  was overleden. Mieke bleef met drie kleine kinderen achter: Lenie, Wim en Harrie. Harrie kwam in 1958 bij een een bizar ongeval om het leven. Hij werkte in Helmond en was met nog enkele anderen in een auto onderweg naar huis toen een paard in paniek op hun auto sprong. Aangezien de auto een linnen kap had trapte het paard daar dwars doorheen en raakte Harrie aan zijn hoofd. Hij is deze verwonding nooit meer te boven gekomen en overleed enige tijd daarna.

  
Tweemaal de woning van Mieke Hoed. Begin 1900 als boerderijtje begonnen en in 1930 verbouwd tot twee woningen. In de zestiger jaren is het linkse gedeelte gesloopt om plaats te maken voor de nieuwbouw van Theo Schippers. Het overgebleven deel kreeg al snel de bijnaam "huisje ten halve".  Mieke Hoed heeft nog tot het einde van de tachtiger jaren in het gehalveerd huis gewoond en is toen naar een ouderenwoning in de Wethouder Noppenlaan is verhuisd.

 
  
1950. Foto genomen vanaf de Hondsberg met rechts het woonblokje van Jos van de Burgt en Mieke van de Leest en in het midden het huis van Jos van der Pas en Dien Diks. Op de achtergrond de houten keten.

 
  
  
In 1959 is er een doorbraak gemaakt om de
Deken Fritsenstraat rechtstreeks met de Hondsberg en het Sprokkelbosch te verbinden. In het pand bij de auto woonde Mieke van der Leest. Daar tegenover heeft Hmke Pk inmiddels zijn nieuwe huis gebouwd. Op de rechtse foto een kijkje op de Krommenhoek vanaf het Sprokkebosch.

                                                  
                                                                                       naar boven